عید غدیر روز بلوغ و کمال اسلام مردم‌گرای انقلابی

عید غدیر

راز و نیاز با مولای متقیان، علی (ع)

مسعود رجوی ـ 1369

«ای امیرمؤمنان! و ای مولای متقیان! ای نخستین راهگشا و راهبر اسلام انقلابی، ای مفتاح فهم محمدی، یا باب‌النبی، ای حلقه وصلی که از طریق تو شناختیم، آن نگار به مکتب نرفته را و مشی او را و خدای او را و پیام او را.

ای منادی! ندای تو را شنیدیم، ندای آزادی و رهایی، ای راز گشوده انسانی! ای کسی که پیامش سلطه انسانیت است النهایه بر تمامی موانع غریزی و اجبارات برده‌ساز و بنده‌ساز و بر تمام نظامات ضدانسانی و ضدبشری.

ای گرز آتشی که بر سر خمینیان فرود می‌آیی و ای کسی که مرزبندی می‌کنی بین انواع و اقسام دریافتها را از پیامبر خدا و از کتاب او. ای عترت رسول خدا و ای قرآن سخنگو.

ای رادمرد بزرگ عالم بشری، در برابر تو ایستاده‌ایم و تو را نزد خدا شفیع قرار می‌دهیم.

قطره تویی، بحر تویی، لطف تویی، قهر تویی… ای امیر مؤمنان!

 

 نور تویی، سور تویی، دولت منصور تویی

مرغ که طور تویی، خسته به منقار مرا

حجره خورشید تویی، خانه ناهید توییروضه امید تویی، راه ده‌ای یار مرا!

نیایش و سخنان مریم رجوی ـ عید غدیر سال 1377

18ذی الحجه سال10هجری:

معرفی علی (ع) به‌عنوان «مولا» و ابلاغ ولایت او مبارک‌باد!

یا علی، درحلقه‌ایم با تو و چون حلقه، بر دریم

هجدهم ذیحجه، عید سعید غدیر، یادآور معرفی علی علیه‌السلام از سوی پامبر به‌عنوان «مولای مؤمنان»، بر‌همه مسلمانان جهان به‌خصوص بر پیروان و رهروان راستین او مبارک‌باد!

عید غدیر، تنها یک عید و روز شادی اختصاصی شیعیان نیست چرا که پیام و محتوای این عید به‌تمام پیروان محمد (ص) اعم از شیعه و سنی تعلق دارد. چنان‌چه فرمان پیامبر (ص) در این‌روز، توسط انبوهی از معروفترین صحابه آن حضرت نقل و روایت شده است، شامل خلفای راشدین (ابوبکر و عمر)، همسران پیامبر (عایشه و ام‌سلمه)، دشمنان علی مانند طلحه و زبیر و آن‌دسته از صحابه که شیعه علی شناخته می‌شدند، مانند سلمان و ابوذر و اصحاب برجسته دیگر. به‌عبارت دیگر، همه گرایشهای موجود در میان صحابه پیامبر (ص) عملاً خود را شریک و موظف در ابلاغ این مهم دیده‌اند.

شمار کلیه اصحابی که ماجرای روز غدیر را برای دیگر مسلمانان بازگفته‌اند در دست نیست، اما تنها آن گروه که روایتشان به قرنهای دوم و سوم هجری یعنی عصر تألیفات اسلامی می‌رسد و با ثبت‌ در کتابهای معتبر این دوران از گزند حوادث، محفوظ مانده و به‌دست ما رسیده است، بیش‌از 110نفر می‌باشد که ماجرای غدیر و حدیث معروف پیامبر (ص) در شأن علی (ع) را به‌حد تواتر و قطعیتی بی‌نظیر رسانده و در کتابهای حدیث و تاریخ اسلامی ثبت شده است. در میان رویدادهای تاریخ اسلام، کمتر رویدادی را می‌توان سراغ گرفت که توسط این‌همه گواه معتبر و نامور روایت شده باشد.

افزون بر‌این، باز‌هم مطابق روایتهای جمعی از صحابه، آن‌روز، یعنی هجدهم ماه ذیحجه از سال دهم هجری، که اهمیت «ولایت علی» توسط پیامبر (ص) در «غدیر خم» به عموم مسلمانان ابلاغ شد، روز «تکمیل دین» اسلام و «تمامیت یافتن» این «نعمت خداوند» بوده و آیات معینی از قرآن به‌همین مناسبت نازل شده است. از این رو، عید غدیر را به‌عنوان یادبودی مبارک که یاد‌آور تکمیل و تمامیت دین حنیف اسلام است، باید از پر‌جاذبه‌ترین عیدهای اسلامی دانست. عجب نیست که پیشوایان خاندان پیامبر (ص) بسی بر این جاذبه برتر تأکید داشته‌اند. از جمله بیان امام صادق (‌ع)، امام ششم شیعیان، را می‌توان یاد‌آوری کرد که در روایت «فرات ابن‌ابراهیم» آمده است.

.حدیث غدیر خم

موسم حجه‌الوداع بود، یعنی تنها نوبت و آخرین باری که پس از هجرت، پیامبر (ص) توانست در موسم حج و مناسک این آیین بزرگ شرکت کند. این سفر حج، تنها دو ماه مانده به‌ وفات آن حضرت صورت گرفت و لذا به‌عنوان «حجه‌الوداع» (حج خداحافظی) معروف شده است. در این حج با‌شکوه، عامه مردم فراخوانده شدند تا هر کسی که می‌تواند در حج شرکت کند.

در خلال این موسم و روزهای حج، پیامبر (ص) خطابه خود معروف به «خطبه حجه‌الوداع» را در اجتماع بزرگ مسلمانان ایراد نمود و در خلال آن، نزدیک بودن وفات خویش را به‌عموم خبر داد. در این خطابه، پیامبر (ص) وصایای چندی در زمینه امور دینی و اجتماعی را مطرح فرموده و پس از بیان هر کدام، خطاب به‌حاضران می‌پرسید: «آیا ابلاغ کردم؟» و پس از پاسخ مثبت مردم، روی به آسمان می‌کرد و عرضه می‌داشت: «خداوندا گواه باش!».

آن‌حضرت در این خطابه خاص به‌موضوع جانشینی خود نیز اشارتی داشت و فرمود:

«پس از من گمراه نشوید و به کفر برنگردید که برخی مالک و صاحب‌اختیار دیگران شوند همانا که من در میان شما چیزهایی را باقی گذاشته‌ام که مادام که به‌آنها چنگ زنید و بیاویزید، گمراه نخواهید شد: کتاب خداوند و عترتم، (اهل بیت خودم) ».

سپس فرمود: «هل‌بلغت؟» (آیا رساندم؟) و جماعت انبوه حاضر پاسخ‌ دادند: «آری!». سپس رو‌به‌آسمان نموده و عرض کرد: «اللهم فاشهد!» (بارخدایا گواه باش). سپس پیامبر (ص) گفت: «شما همه مسئول هستید، پس آنان که امروز حاضر و شاهدند، این را به غایبان برسانند».

شایان توجه است که پیامبر (ص) به‌صراحت از این گمراهی و بازگشت به‌ کفر، بیم می‌داد که مبادا «استبداد» قدرتمندان و «طبقات برخوردار» و تبعیضهای طبقاتی باز گردد و تصریح فرمود: «گمراه نشوید و به کفر برنگردید که برخی مالک و صاحب‌اختیار دیگران شوند».http://bit.ly/2cUalMg