کارزار دادخواهی، جدی‌ترین کارزاری است که امروز در ایران جریان دارد

(گفتگو با محمدعلی توحیدی)

سؤال: بعد از گذشت 30سال از قتل‌عام که وکلای بین‌المللی هم روی آن به‌عنوان جنایت ضدبشری تأکید می‌کنند، این فعالیتها و این جنبش و کارزار از طرف مقاومت ایران در سطح بین‌المللی و داخلی به این وسعت، چه هدفی را دنبال می‌کند؟ با این جنبش می‌خواهیم چه مشکلی را حل کنیم؟
محمدعلی توحیدی: شاید تأکید سؤال شما روی 30سال باشد. بله، 30سال از این جنایت بزرگ علیه بشریت گذشته است. جنایتی که از بابت پوشاندن آثار آن، مزار شهیدان و شمار شهدا و چگونگی این وقایع، رژیم تلاش می‌کند این‌ها را به‌کلی بپوشاند و مکتوم نگهدارد. این خود جنایت و پدیده‌یی است بسیار ویژه که یک حکومتی به‌طور سازمانیافته برای پوشاندن جنایتی به این بزرگی، چنین تلاشی بکند.
شما حتماً می‌دانید که جنایت علیه بشریت و کشتار جمعی انسانها، یک جرم و جنایت ضدبشری است و تلاش برای پوشاندن آن و حتی چشم‌پوشی نسبت به آن و کمک برای پوشاندن آثار جنایت، از نظر حقوق بین‌الملل و از نظر هر منطق حقوقی، یک جنایت بسیار بزرگ است. این جنایت را هم آخوندها مرتکب شده‌اند. این وجوه شگفت‌انگیز و خاصی است که ما در این ماجرا و واقعه می‌بینیم.
یک وجهی از پاسخ به شما ـ با تأکیدتان که پس از 30سال چه تضادی حل می‌شود ـ جوشش خون این شهدا و اثرگذاری پایداری و حماسه مقاومت و خونفشانی آنها در دل زندانها و ایستادگی‌شان بر سر عقیده و ایمانشان است. آن چیزی که هیأت مرگ می‌خواست، تغییر عقیده بود؛ آنچه که می‌خواست ـ به‌قول خودشان ـ توبه و ندامت از نبرد و مقاومت با ولایت فقیه با حتی یک کلمه و دست برداشتن از هویت آرمانی این قهرمانان بود؛ و آنها گفتند نه، نه، نه و بر سر «دار» ها رفتند.
این پایداری و حماسه در دل زندانها به‌رغم این همه تلاش ضدبشری که برای پوشاندنش به‌عمل آمده و سکوتی که طرف‌های بین‌المللی کردند، صورت گرفته است. چون بدون همدستی، بدون همراهی و بدون معامله و بدون بند و بست، امکان ندارد چنین جنایتی پوشیده بشود.http://bit.ly/2uEAwf1