گزارش سازمان ملل‌متحد درباره وضعیت حقوق‌بشر در ایران، اختصاص چند ماده به موضوع قتل‌عام ۶۷

مجمع عمومی ملل متحد

سازمان ملل‌متحد - مجمع عمومی
وضعیت حقوق‌بشر در ایران
گزارش گزارشگر ویژه ملل متحد
یادداشت دبیرکل

سازمان ملل متحد - مجمع عمومی، انتشار گزارش گزارشگر ویژه درباره وضعیت حقوق‌بشر در ایران - یادداشت دبیرکل: اختصاص چند ماده به موضوع قتل‌عام ۶۷برای نخستین بار

گزارش سازمان ملل بر اعدام هزاران زندانی زن و مرد و نوجوان به فتوای خمینی که در گورهای جمعی و نامعلوم دفن شده‌اند تأکید می‌کند و خواستار تحقیقات مستقل و مؤثردرباره این جنایت و افشای حقایق شد

سازمان ملل‌متحد روز دوم سپتامبر ۲۰۱۷ (۱۱شهریور ۱۳۹۶) همزمان با بیست ونهمین سالگرد قتل‌عام ۳۰هزار زندانی سیاسی گزارش گزارشگر ویژه درباره وضعیت حقوق‌بشر در ایران را منتشر کرد. در این سند که همراه با یاداشت دبیرکل به مجمع عمومی ملل‌متحد ارائه شده است، برای نخستین بار در چند ماده به موضوع قتل‌عام زندانیان سیاسی در ایران در سال ۱۳۶۷پرداخته شده و بر اعدام هزاران زندانی زن و مرد و نوجوانان به فتوای خمینی که در گورهای دستجمعی و نامعلوم دفن شده‌اند تأکید نموده و خواستار تحقیقات مستقل و مؤثر درباره این جنایت و افشای حقایق شده است.

در ماده ۱۰۹در بخش نتیجه‌گیریهای این گزارش آمده است:
-طی سالها، تعداد زیادی گزارش درباره قتل‌عام سال ۱۳۶۷منتشر شده است. اگر تعداد افرادی که ناپدید شده و سپس اعدام شده‌اند را بتوان مورد بحث و جدل قرار داد، شواهد فوق‌العاده زیادی نشان می‌دهند که هزاران نفر به‌طور شتابزده‌ای به‌قتل رسیدند. اخیراً برخی از بالاترین مقامات حکومتی به این کشتار اذعان کرده‌اند. خانواده قربانیان این حق را دارند که حقایق را در مورد این وقایع و سرنوشت عزیزان خود بدانند بدون این‌که با خطر تلافی و انتقام مواجه شوند. آنها حق دارند که آلامشان جبران شود که شامل یک تحقیقات مؤثر در مورد واقعیتها و افشای عمومی حقایق درباره این اعدامها و هم‌چنین جبران خسارت می‌شود. بنابراین گزارشگر ویژه به دولت فراخوان می‌دهد تا اطمینان حاصل کند یک تحقیقات مستقل و همه‌جانبه در مورد این وقایع انجام می‌گیرد.

در ماده ۷۳گزارش رسمی ملل‌متحد قتل‌عام سال ۶۷ پس از ۲۹سال بدینگونه مستند و به ثبت رسیده است:بین ماههای ژوئیه و اوت 1988، هزاران نفر از زندانیان سیاسی، مردان، زنان و نوجوانان، به موجب فتوای صادر شده توسط رهبر وقت خمینی اعدام شدند. گزارش شده است که یک کمیسیون سه نفره به‌منظور تعیین این‌که چه کسی باید اعدام شود، ایجاد شده بود. گزارش شده که جسد قربانیان در گورهای نامعلومی دفن شده‌اند و به خانواده‌هایشان هرگز محل آنها را اطلاع نداده‌اند. این حوادث که به قتل‌عام سال 1988 مشهور است، هرگز رسماً اذعان نشده است. در ژانویه 1989، نماینده ویژه کمیسیون حقوق‌بشر در مورد وضعیت حقوق‌بشر در جمهوری اسلامی ایران، رینالدو گالیندوپل، نسبت به 'نادیده گرفتن جهانی' اعدامها اظهار نگرانی کرد و از مقامات ایرانی خواست تا یک تحقیق را انجام دهند. چنین تحقیقاتی هنوز انجام نشده استhttp://bit.ly/2gvlq6w